تبليغاتX
رویای با تو بودن - رفت و رفت و....
 

       در كلاس ادبيات معلم گفت فعل رفتن را صرف كن

       رفنم ... رفتي .............. رفت ..     

           ساكت مي شوم و مي خندم 

              خنده ام تلخ مي شود

  استاد داد مي زند خب بعد ادامه بده و من مي گويم

      بتراش اي سنگ تراش .....

                                          سنگي از معدن درد بهر مزارم  بتراش 

      روي سنگ قبر  من           

                                          عكسي از چهره زيباي نگارم بتراش 

        بنويس اي سنگ تراش عاقبت شدم فداش ...

                                             بنويس تا بدونه عمرمو دادم براش

        روز آشناييمون رو تن  درخت بيد ......

                                      يار بي وفاي من عكس دو تا دل رو كشيد

        كفت يكي از اون دلها فداي اون يكي بشه ...

                                      عاقبت كشت دلمو تا كه به آرزوش رسيد

                                                  رفت و  رفت و رفت عاقبت با  رفتنش  دلم  شكست

                            تلخی سکوت

                                                                             ولی یار من بی وفا نبود

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 10:15 توسط مریم |

منبع : خدمات وبلاگ نویسان جوان          www.b-a-h-a-r-2-0.sub.ir رفتن به بالای صفحه